Privateco estas kolektiva afero

Multaj homoj persone klarigas kial ili protektas aŭ kial ne sian privatecon. Oni aŭskultas de tiuj, al kiuj ne multe gravas, ke ili devas kaŝi nenion. Kiuj zorgas, faras tion por protekti sin kontraŭ senskrupulaj firmaoj, subpremaj ŝtatoj, ktp. Ambaŭ kutime supozas, ke privateco estas persona afero, sed ne estas.

Privateco estas afero kaj individua kaj kolektiva. La datenoj akiritaj de grandaj firmaoj kaj registaroj malofte estas individue uzitaj. Ni povas kompreni, ke la privateco estas individua rajto rilate al komunumo, kiel diras Edward Snowden:

Argumenti, ke la privateco ne gravas al vi ĉar vi ne devas kaŝi ion, ne estas malsama ol diri, ke la gazetarlibereco ne gravas al vi ĉar vi ne devas diri ion.

Viaj datenoj povas esti uzita por bono aŭ por malbono. La datenoj senbezone kaj senpermese kolektitaj kutime estas uzitaj por malbono.

La ŝtatoj kaj la grandaj teknologiaj firmaoj ege malobservas nian privatecon. Multaj homoj silente aprobas argumentante, ke ne eblas fari ion por ŝanĝi tion: la firmaoj havas tro da povo kaj la registaroj faros nenion por ŝanĝi la situacion. Kaj tiuj homoj ja kutimas doni povon al firmaoj, kiuj gajnas monon per iliaj datenoj, kaj diras tiel al la ŝtatoj, ke ili ne estos baro, kiam ili volu realigi politikojn de amasa gvatado. Vere ili damaĝas la privatecon de tiuj, kiuj zorgas.

La kolektiva ago komencas en la individuo. Ĉiu homo devus pripensi, se ri donas proprajn datenojn, kiujn ri ne devus doni, se ri favoras la kreskadon de kontraŭprivatecaj firmaoj kaj, eĉ pli grave, se ri estas rompante la privatecon de siaj proksimuloj. La plej bona maniero protekti la privatan informon estas ne doni ĝin. Per konscia rigardo al la problemo oni povas subteni protektojn, kiuj defendas la privatecon.

La personaj datenoj estas tre valoraj — tiom, ke kelkaj nomas ilin la «nova nafto» — ne nur ĉar ili povas esti venditaj al aliuloj, sed ankaŭ ĉar ili donas povon al tiu, kiu havas ilin. Kiam ni donas ilin al registarojn, ni donas al ili povon, por ke ili kontrolu nin. Kiam ni donas ilin al firmaoj, ni donas al ili povon, por ke ili havu influon sur nia konduto. Finfine la privateco gravas, ĉar ĝi helpas al ni konservi la povon, kiun ni havas sur niaj vivoj, tiun povon, kiun tiom pene ili klopodas forpreni de ni. Mi ne donacos nek fie vendos miajn datenojn, ĉu vi?

Kiel detrui Google

La komerca modelo de Google baziĝas sur la kolekto de personaj datenoj de uzantoj, la vendado de ili al aliaj firmaoj kaj la montrado de reklamoj. La firmaoj ankaŭ partoprenas en spionadaj projektoj, disvolvas programojn de artefarita intelekto kun militaj celoj, ekspluatas la uzantojn.

Ĝi estas unu el la plej potencaj firmaoj el la planedo. Tamen Google estas giganto kun argilaj piedoj, kiu povas esti neniigita.

Forigi ĝiajn enspezojn per reklamoj

Google gajnas monon liverante tajloritajn reklamojn bazitajn sur la informo, kiun ĝi kolektas de siaj uzantoj. Se la homoj ne vidas reklamojn, Google ne gajnas monon. Bloki reklamojn estas maniero eviti la spuradon kaj igi, ke Google perdu monon, sed se ni vizitas paĝojn de Google, ĝi daŭre akiros informon, kiun ĝi povos vendi al reklamantoj. Do plej simplas bloki la reklamojn kaj eviti retejojn de Google.

Alia ideo estas alklaki ĉiujn la anoncojn per la AdNauseam-kromaĵo, kiu ankaŭ povas kaŝi ilin por ni, por ke ili ne ĝenu. Ĉi tio rimedo igas, ke Google gajnu malpli da mono per klakoj en reklamoj kaj ke la serviloj de Google havu iom pli da laborŝarĝo (malgrandega, sed ĝi kontribuas al kreskado de ĝiaj elspezoj).

Plenigi la servilojn de Google per merdo

Google permesas alŝuti preskaŭ ĉion ajn al siaj serviloj (videojn, dosierojn, ktp.). Se la enhavo alŝutita al ĝiaj serviloj okupas multe da spaco kaj estas rubo, kiu forpelas al la homoj el ĝiaj serviloj (videoj kun robotaj voĉoj, kiuj diras sensencajn aferojn, centoj da videoj, kiuj okupas gigabajtojn kaj gigabajtojn), la bontenadaj kostoj de la serviloj pliiĝas kaj la profito, kiun la firmao akiras, malpliiĝas.

Se estas tutmonda kunordigita klopodo de pluraj uzantoj, Google devos komenci limigi la alŝuton de dosieroj, dungi homojn, por ke ili trovu rubajn videojn, bloki homojn kaj ilian IP-adresojn, ktp., kio pliigus ĝiajn malprofitojn kaj malpliigus ĝiajn profitojn.

Ekzemple, mi povas ĉiuhore krei 15-minutajn videojn kaj aŭtomate aŭ semiaŭtomate alŝuti ilin al YouTube. La videoj devus okupi multe da spaco. Ju pli da rezolucio, da koloroj, da sona diverseco, da kadroj por sekundo, des pli da mono YouTube elspezos por teni tiujn videojn en siaj serviloj.

Mi aŭtomate kreis la jenan videon per ffmpeg. Ĝi daŭras nun du sekundojn, sed okupas 136 MB. 15-minuta simila video okupus 61,2 GB.

Legu plu el Kiel detrui Google

YouTube privatece per Piped

Same kiel Invidious, Piped disponebligas alian fasadon por YouTube kaj liberan kaj respekteman al la privateco.

La avantaĝo de Piped estas, ke ĝi funkcias per SponsorBlock, do vi ne perdas vian tempon senvole vidante sponsoritajn partojn de videoj. Mi nur menciis la funkciojn, kiujn mi konsideras plej utilaj; en la projekta retejo estas pli detala listo.

YouTube-kanalo vidita per Piped

Kelkaj malavantaĝoj rilate al Invidious estas, ke ĝi ne permesas ordigi la videojn de kanalo laŭ iliaj malnoveco aŭ populareco, sed ĝi simple montras la lastajn videojn de la kanalo; ne estas butono por elŝuti videojn kaj aŭdaĵojn; ne eblas vidi filmeran bildeton per movado de la muŝo sur la templinion; ne aperas la videa bildeto, kiam vi konigas ligilon...

Vi povas ripetadi videojn, vidi komentojn, legi videajn priskribojn...
Legu plu el YouTube privatece per Piped

Odysee privatece per librarian

Odysee estas retejo de videoj, kiu uzas liberan protokolon nomitan LBRY, kiu uzas blokĉenon por kunhavigi dosierojn kaj rekompenci kreantojn per sia propra cifereca valuto. Per LBRY videoj ne povas esti cenzuritaj, kiel okazas en multaj nunaj retejoj.

La problemo estas, ke la retejo Odysee ne multe respektas la privatecon kaj postulas Ĝavoskripton — kvankam ĝia kodo estas libera —. Kiel alternativo estas librarian. Ĝia oficiala nodo estas https://lbry.bcow.xyz/, sed estas aliaj.

La Eŭropa Unio volas analizi la komunikadojn antaŭ ili estu ĉifritaj

La Eŭropa Komisiono povus analizigi la mesaĝojn de mesaĝservoj antaŭ ili estu ĉifritaj kaj senditaj. Ĉi tiu leĝo, kies detaloj oni ankoraŭ ne scias kaj kiu estos prezentita la 30an marton, intencas kontraŭi la mistraktadon de infanoj. Praktike tio egalus al malfermi leterojn antaŭ sendi ilin kaj ke ĉiuj estu konsideritaj suspektaj de mistraktado de infanoj.

Estas kiuj pensas, ke la leĝo povas instigi al ega gvatado kaj al la fino de la rajto al la sekreteco de komunikado.